கே.என்.சிவமயம்

தாயுமானவன் தயங்குவது ஏனோ

2011-06-15T19:33:00.000-07:00

மண்ணை மூலமாகக் கொண்டு

மண்பாண்டங்கள் செய்தால்

அது எனக்கு பயன்படும்

தன்னை மூலமாகக் கொண்டு

என்னைப்படைத்தாயே இதில்

உனக்கு என்ன பயன் ?

தான் இன்புறுவது பிறர்

இன்புறககானவா? அபோது

நான் துன்புறுவதும் நீ

துன்புறுவது தானே இந்த

உன் திருவிளையாடல்

என்னை திருத்தி உன்னை

அடைவதென்றால் நான் படும்

துன்பமும் இன்பமே அன்றி

வேறென்ன சொல்ல இறைவா

பட்டது போதும் என்னுடைய

பொருளை நான் பாது காக்கிறேன்

என்னைக்காக்க உன் அருள் வேண்டும்

தாமதிப்பது உன் கருணை என்றால்

தாயுமானவன் தயங்குவது ஏனோ

உன்னை உண்ணும் உணர்வையாவது

நல்குவாயாக நலமுடன் வாழ

பிரமச்சாரியாய் என்னை வாழவிடு

2011-04-05T03:16:00.000-07:00

மனமே எனக்கு மலர்கள் பிடிக்கும்

ஏன் எனில் இறைவனைக்கூட

வர்ணிக்கலாம் ஆனால் அதன்

வர்ணத்தையும் மணத்தையும்

வர்ணிக்க வார்த்தைகள் ஏது?

எனக்கு மரங்களைப் பிடிக்கும்

ஏன் எனில் கைமாறு கருதாது

அது தன்னையே கொடுத்து

தன் வித்தையும் அழித்து இன்னும்

ஒரு மரத்தைக் கொடுப்பதால்

எனக்கு பறவைகளைப் பிடிக்கும்

ஏன் எனில் சிறகு முளைத்த பின்

தன்னைத்தனே காத்துக் கொள்வதால்

எனக்கு விலங்குகளைப் பிடிக்கும்

ஏன் எனில் அன்பையும் அறத்தை

என்றுமே சார்ந்து நிற்பதால்

எனக்கு பூமியைப் பிடிக்கும்

ஏன் எனில் எவ்வளவு தோண்டினும்

வானத்தையே சார்ந்து நிற்பதால்

எனக்கு வானத்தைப் பிடிக்கும்

ஏன் எனில் பிரபஞ்சத்திற்கே இடம்

கொடுத்து நமக்கும் எல்லாமாய்

வாழ்வுக்கு ஆதாரமாய் இருப்பதால்

காற்றை எனக்கு பிடிக்கும்

ஏன் எனில் எல்லோர்க்கு அது ஆதாரம்

இறைவனுக்கு என்னை பிடிக்க வில்லை

ஏன் எனில் மனம் என்னுள் அடங்க வில்லை

அறிவிற்கு இடம் கொடுத்து இறைவனை

நான் சார்ந்து நிற்க வில்லை

மனமே என்னுள் அடங்கி விடு

உன்னையே சார்ந்து நின்று

பிரமச்சாரியாய் என்னை வாழவிடு

வெள்ளி தோன்றினால் தானே விடியும்.

2010-10-11T18:58:00.000-07:00

நீலகண்டனை நெஞ்சிலே நிறுத்தி

நெஞ்சக் கனலை வஞ்சகமாக்கி

வாயசைவை வார்த்தைகளாக்கும்

மனமே என்னை விட்டு நீங்கி விடு

ஞாயிறும் திங்களும் நாதபிரமும்

கருவரையில் உறங்கும் வரை

வெள்ளியும் இல்லை விடிவும் இல்லை.

கலியுகத்தில் உள்ளொன்று வைத்துப் புறம் ஒன்று பேசுவார்தாம் அதிகம். மனம் படைத்தோம் உன்னை நினைப்பதற்கு என அவரவர் தெய்வங்களை யார் நெஞ்சிலே நிறுத்தி வாழ்கின்றனர். மனம் நான் எனது என்று நிலை கொண்டு உயிர்களை உபயோகித்து பொருள் களை நேசிப்பவர்கள் உள்ள வரை இந்த நிலை நீடிக்கும். ஆகவே தான் நெஞ்சக்கனலை வஞ்சகமாக்கி வாயசைவை வார்த்தை களாக்கி வாழ்கிறோம்.உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல் இதுதான் என்று திருவள்ளுவரையும் துணைக்கு அழைப்போம்.வாயசைவை வார்த்தைகளாக்காது மூலாதாரத்தில் உள்ள வாக்கை உள்ளவாறு வெளிப்படுத்தினால் நிலையான புகழை அடையலாமே.

கருவரையில் (மூலாதாரத்தில்) நாதமும், ஞாயிறைப் போன்ற குனமும் திங்களைப் போன்ற குனமும் இயற்கையாகவே பதிவுகளாக உள்ளது. ஆகவே வாழ்க்கையை நிகழ் காலத்தில் எதார்த்தமாக வாழ வேண்டும் என நினைந்து எழுதிய வார்த்தைகளே இப்பதிவு. அவ்வாறு இல்லை எனில் நம் வாழ்க்கையில் வெள்ளி முளைக்காது. அதாவது வெள்ளி தோன்றினால் தானே விடியும்.

குறையும் நிறையும் வாழ்வியல்

2010-10-10T05:35:00.000-07:00

குறையும் நிறையும் வாழ்வியல்

குறையில் நிறைவு கண்டால்

குறைவிலி என்பர்.

நிறைவில் குறைவு கண்டால்

குறைமகன் என்பர்.

மனமே என்னுள் அடங்கி விடு

குறைவிலியாய் வாழ விடு.

பாரதியார் வாழ்க்கை குறைகள் நிறைந்ததா இல்லையா என்பதை அவர் மனைவியிடம் தான் கேட்க வேண்டும். காக்கை குருவி எங்கள் ஜாதி என சொல்லி அன்றைய உணவுக்கு இருந்த தாணியங்களை இறைத்து மகிழ்ந்தால் எந்த மனைவிதான் இந்த கலியுகத்தில் ஏற்றுக் கொள்வாள். இப்படி சிந்திக்கும் போது பாரதி குறை மகன்தான். இன்றும் அவர் புகழ் நிலைத்து இருக்கிறதே அதை சிந்திக்கும் போது அவர் குறைவிலிதான் அதாவது குறையில் நிறைவு கண்டவர்.

நம்முடைய வாக்கு என்றும் நிலைத்து நின்றால் நாமும் குறைவிலி தான். நாம்தான் நிறைவான நம் வாழ்க்கையில் குறை காண்கிறோமே. ஆகவே குறைமகன்தான், அதாவது கிடைத்ததில் திருப்தி அடைவதில்லையே. மனதை நம்முள் அடக்கக் கற்றுக் கொள்வோம் அப்புறம் சிந்திப்போம் .

பனித்துளி அழகானது

2010-10-09T20:12:00.000-07:00

பனித்துளி பார்பதற்கு அழகானது

வருவதும் போவதும் தெரியாது

ஆதவன் வரவால் அகன்று விடும்

மனதை மயக்கும் உறவுகளைப் போல்

மனமே என்னுள் அடங்கி விடு

உற்றாரைக் கண்டு உறவு கொள்

உற்றார் யார் ?
கடைசி வரை யார் கூட வருவார்களோ அவர்களே உற்றார் . வீடுவரை தான் உறவு . காடு வரை பிள்ளை . கடைசி வரை நாம் செய்யும் பாவ புண்ணியம் . பாவ புண்ணியம் இவைகளை ஊட்டுபவன் எல்லாம் வல்ல இறைவன் . அவனைக் கண்டுகொள்ள அவன் அருள் வேண்டுமே ? . மனம் நம்முள் அடங்கினால் அவனைக் கண்டு நாம் உறவு கொள்ளலாம் .

கனவு

2010-10-09T07:23:00.000-07:00

ஆசைப் பட்ட வாழ்க்கை
ஆட வேண்டும், பாட வேண்டும்,
சொல்லுவதை சொல்லும் வரை
மறக்க வேண்டும். இது என்றும்
நிலைக்குமா? கனவின் கடைசி
நினைவை பற்றிக்கொண்டாய்.
மனமே என்னுள் அடங்கி விடு !
தூங்கும்போது தூங்கி,
விழிப்புடனே வாழ விடு.

கனவு முழுமையாக நினைவுக்கு வராது அதன் கடைசி நினைவு முதலில் ஞாபகத்திற்கு வரும் கனவு அற்ற வாழ்க்கை சிரமம்தான் ஆனாலும் மனம் நம்முள் அடங்கி விட்டால் நிம்மதியான உறக்கம்தான் காலையில் விழிப்புடன் கடமைகளை நிறை வேற்ற வேறென்ன வேண்டும் . ஆனால் கண்டது, கேட்டது ஆகிய எல்லா நினைவுகளும் இரவிலும் சரி பகலிலும் சரி , எங்கே நிகழ் காலத்தில் வாழ விடுகிறது .

சொல்லி விட்டு செல்கிறேன்

2010-10-08T18:54:00.000-07:00

மரணம் மகத்தானது . இத்தருணத்தில்
கேட்ட கேள்விக்கு தாகூர் சொன்ன பதில் .
உண்மையை மனம் உள்ளவரை யாரால்
உரைக்க முடியும் . ஆகவேதான் நானும்
எதற்கும் சொல்லிப் பார்க்கலாமே என்று
எழுதியது . அவ்வளவுதான் . சிவம் தான்
(இயற்கை என்று எடுத்து கொண்டாலும்
சரி) உள்ள பொருள் . அழியும்
தன்மை உள்ளது அழியாததை எவ்வாறு விளக்க முடியும் ?

அந்தநாள் ஞாபகம் வந்ததே நண்பனே…….

2010-10-07T19:58:00.000-07:00

07/3/2010 4:40 PM

மரத்தடி நண்பர்கள் நான்கு பேர் ஒன்று கூடும் நேரம் ஒவ்வொரு நாளும் மாலை 4 மணி அளவாக இருக்கும். இந்தப் பகுதியில் அவர்களை நாம் அறிமுகப் படுத்திக் கொள்வோம்

1.அன்புமணி BA (ENGLISH)

2.அறிவழகன் (PUC)

3.மெய்ஞானம் MA (TAMIL)

4. ஆடலரசன் BE (MECH)

எல்லோர்களுமே 60 வயதைக் கடந்தவர்கள். தமிழ் பண்டிதர், பொறியாளர், விவசாயி, வியாபாரி என நான்கு பேருக்கும் வசதிக்குக் குறைவு இல்லை. குடும்பம், மக்கள், பேரன், பேத்தி என வாழ்க்கை ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறது. குறையேதும் இல்லை எனச்சொல்வதற்க்கும் முடியாது. ஒவ்வொருவரும் அந்த நாள் இன்று போல் இல்லையே என்றவாறு கடந்த காலத்தை நினைத்துப் பேசிக்கொண்டே இருப்பர். ஆடலரசு ஆசைப் பட்ட வாழ்க்கை என்றும் நான் ஆடவேண்டும், பாட வேண்டும் என்பதாகும். மெய்ஞானம் வாழ்க்கை ஒரு கனவு என்பான். அறிவழகன் முயற்சித்தால் முடியாதது உண்டோ? என்பான். அன்புமணி விதி வலியது என்பான். இங்கு சொன்னதெல்லாம் இவர்களின் ஆழ்மன உணர்வுகள். மெய்ஞானத்திற்க்குப் பிடித்த பாடல் நடக்கும் என்பார் நடக்காது என்னும் பழைய பாடல். உங்களுக்கு பிடித்த பாடல் , என்ன பொருத்தம் இந்த.... என்னும் பாடல் தானே? நாளையை நோக்கி நால்வரும் வீடு திரும்பினர், இன்றைய பொழுதை இனிதே கழித்தனர்

09/3/2010 4:30 PM

இன்றும் நால்வரும் ஒன்று கூடினர். அறிவழகா உனக்கு யார் பெயர் வைத்தார்கள்? கேட்டவர் ஆடலரசன். ஏன் இந்தக் கேள்வி அவன் அழகாகவும் அறிவு உள்ளவன்னாகவும் இருக்கிறானே அதுதான் காரணமாக இருக்கும் என்றான். அன்பு மணி. ஏப்பா பள்ளிக்குப் போவதற்கு முன்புதானே பெயர் வைத்திருப்பார்கள். அப்போது முருகன் என்று பெயர் வைத்திருந் தால் மிகவும் சரியாக இருந்திருக்கும். முருகன் என்றால் அழகன் என்றுதானே பொருள். இவ்வாறு சொன்னவர் ஆடலரசன். மெய்ஞான மூர்த்தி பதில் ஏதும் சொல்லவில்லை. சரி உனக்கு ஏன் ஆடலரசன் என பெயர் வைத்தார்கள். உன் அப்பா நீ அரசன் ஆகவேண்டும் அதுவும் ஆடலுக்கு அரசன் ! பொருத்தம்தான். ஆனால் இப்போது உன்னால் எப்படி ஆட முடியும்? இந்தக் கேள்வியை கேட்ட பின்புதான் அறிவழகனுக்குப் தோன்றியது அவன் ஆடலரசன் மனதை புண்படுத்தி விட்டோமோ? என்று ஆகவே டேய் என்னை மண்ணித்து விடு என்று கூறி வருந்தினான். ஆடலரசன் ஆசைப்பட்ட வாழ்க்கை என்னவோ ஆடவேண்டும் என்பதுதான். ஆனால் இன்று நடக்கவே முடியாத நிலையில் எங்கே ஆடப்போகிறான். சிறிய மௌனத்திற்குப் பின்பு, மெய்ஞானம் போச்சைத் தொடங்கினார். இவர் மேல் எல்லோருக்கும் மறியாதை இருக்கும். வாழ்க்கையில் துன்பத்தை அனுபவித்து, படித்து, பேரூர் தமிழ் கல்லூரியில் பட்டம் பெற்று, தலைமை ஆசிரியராக பணியாற்றி முதுமை காரணமாக எங்களோடு மரத்தடியில் நல்ல பல கருத்துக்களைக் கூறி வாழ்க்கையின் உண்மை நிலையை அறிய உதவுகிறார். நாங்கள் அவரை ஐயா என்றுதான் அழைப்போம். கடவுள் இவரையும் விட்டு வைக்கவில்லை முழங்கால் வலியால். அவதிப்பட்டு சிகிச்சைக்குப்பின் தேறி இப்போது எங்களுக்கு அறுதலாக இருக்கிறார். மழை வரும் போல் தெறிந்ததால் இன்றைய கூட்டம் இத்துடன் இன்றைய நாள் இனிதே முடிந்தது.

என் மனைவிக்கு ஐயாதான் தமிழ் ஆசிரியர். என் அன்னையும் ஐயாவிடம் மிகுந்த அன்பு வைத்திருந்தார்கள். மரத்தடி ந்ண்பர்கள் இருவர் வரமுடியாத நிலையை குறிப்பிட்டிருந்தார்கள். ஆகவே ஐயா இன்று வீட்டுக்கு வருவதற்கு ஒத்துக் கொண்டார். திருவாடுதுரை ஆதினத்தில் சைவசித்தாந்தம் படித்திருந்தாலும் எனக்காக மீண்டும் ஒருமுறை வகுப்பில் கலந்துகொண்டது என்மேல் அவருக்கு இருந்த அன்பை வெளிப்படுத்துவதாக அமைந்தது. இயந்திரங்களோடு இயந்திரமாய் அறிவை வளர்த்துக்கொள்ள படிப்பும் தொழிலும் எனக்கு உதவியது உண்மைதான். ஆனால் அவருடைய நட்பும் தொடர்ந்த உறவும்தான் இன்று துன்பத்தையும் அனுபவிக்கும் பக்குவத்தை கொடுத்துள்ளது. என் மனைவி ஐயா உங்களையேன் கடவுள் சோதிக்கிறார். நீங்கள் யாருக்கு என்னசெய்தீர்கள். என புலம்பினாள். ஆசிரியர் மாணவர்களுக்கு சோதனைகள் தருவது அவர்கள் திருந்துவதற்குத்தானே ? அது போலத்தான் என எடுத்துக் கொள்ளுங்கள் நாங்கள் முற்பிறப்பில் சரியாக படிக்காததால் குறைந்த மதிப்பெண் பெற்றிறுக்கிறோம். கடவுள் நின்று கொல்லும் என்பது இதுதான். ஆசிரியர் மாணவிக்குச் சொல்லும் பாடமாக இப்பதில் அமைந்திருக்கும் என நம்புகிறேன். சில உபசாரங்கள், குடும்ப விசாரணைகளுக்குப் பின் அவருக்குத் தகுந்த உணவை உண்டு அதன் பின்னே வீட்டுக்குச் சென்றார். இன்றைய நாள் இனிதே முடிந்தது.

தலைப்பு புரிய வில்லை

2010-10-06T02:32:00.000-07:00

ஏஸ் தம்மோ ஸனந்தனோ

இந்த தலைப்பைப் புரியாமல் பலகாலம் இததகைய தலைப்புகளைக் கண்டாலே படிக்கமாட்டேன். புத்தார் எல்லமே பூஜ்ஜியம் என்பவ்ர். ராஜ்ஜியத்தை விட்டு விட்டு பூஜியத்தைப் பேசும் இவர் தலைப்பை மீண்டும் மீண்டும் குறிப்பிடுவார் பூஜ்ஜியத்திற்குள்ளே இவரைக் காண முடியுமா என படிக்க விரும்பியதன் காரணமாக உச்சந் தலையை சற்றுத் தேய்த்துக் கொண்டு படித்ததின் பலனாக தோன்றி யதை எழுதுகிறேன். வெறுப்பை வெறுப்பால் விரட்ட முடியுமா? இப்போது ஒருவன் ஒருவனை ஏமாற்றுவான் . ஏமாற்று பவனை அவனும் அடியாள்களை வைத்தாவது ஏமாற்றுவான். இந்த விதியை பயன் படுத்தி ஏன் வெறுப்பை வெறுப்பால் விரட்ட முடியாது? அன்போ உங்கள் இருப்பின் ஒளி. வெறுப்பு உங்கள் இருப்பின் இருள். ஒளியைக் கொண்டுவா இருள் மறையும். அப்போது அன்பைக் கொண்டு வந்தால் வெறுப்பு மறையும். கலியுகத்தில் இது சாத்தியமா? ஒழுக்க நெறி உபதேசிகள் இதை எதிர் அதை எதிர் என்கிறார்கள். மெய்ஞானிகள். “ஏஸ் தம்மோ ஸனந்தனோ” .இதுதான் நிரந்தர விதி என்கிறார்கள். விழிப்புடணர்வுடன் யாரையாவது வெறுக்க முயன்று பாருங்கள் வெரும் சொற்களை புரிந்து கொண்டு பயன் இல்லை. என்கிறார்கள். சோதனைகளை நாமும் சோதித்து தான் பார்க்களாமே?

மாணிக்கவாசகர் எப்படிப்பட்டவர்?

2010-10-02T01:04:00.000-07:00

என்னுடைய தொழில்சார்ந்த அறிவில் இவர் ஒரு கில்லாடி. அதிகாரிகளின் ரகசியங்களை தெறிந்து வைத்துக் கொள்வார். காரியத்தை சாதிக்க சந்தர்ப்பம் அமையும் போது உன்னைப் பற்றி என்ன சொல்வேன் தெரியுமா? என ஆரம்பிப்பார். எப்படியும் சாதிப்பார். இப்படித்தான் திருவாசகத்தை எழுதிய மாணிக்க வாசகரும் சிவனைப் பற்றிய எல்லாத் தகவல்களையும் தெரிந்து வைத்துக் கொண்டு அவ்வப்போது பாடி வைப்பார். என்னைக் கீழானவன் என்று ஒதுக்கிவிட்டாயே.... என்னைப் பார்ப்பவர்கள் நீ யார் என்று கேட்டால் என்ன சொல்வேன் தெறியுமா? நீ மண்டை ஓட்டை அணிந்தவன், அக்கினியைக் கையில் ஏந்தியவன், நாகப்பாம்பினை அணிந்தவன், என்று உத்திரகோச மங்கை அரசனான உனது பக்தர்களுக்கெல்லாம் நான் உனது சேவகன் என்று கூறுவேன்.

அவர்கள் கேலியாக சிரிக்க நேரிடும் இன்றைக்கும் சரி அன்றைக்கும் சரி மாணிக்கவாசகர்கள் புகழ் ஓங்கியே உள்ளது.

சரி பாடலைப் பார்ப்போம் (143)

தாரகை போலும் தலைத்தலை

மாலைத் தழல் அரப்பூண்

வீர! என்தன்னை விடுதிகண்டாய்!

விடில் என்னை மிக்கார்

ஆரடியான் எனின் உத்தர

கோச மங்கைக்கு அரசின்

சீரடியான் என்று

நின்னைச்சிரிப்பனே!

ஆறுவது சினம்

2010-10-01T19:18:00.000-07:00

ஆறுவது சினம் இதைப் பெரும்பாலோர் கட்டளை வாக்கியமாக எண்ணியே பொருள் கொள்வர். அவசரமாக எங்காவது புறப்படும் போது மனைவி தரும் டீ சுடாக இருப்பதாக சினம் கொள்வோம். ஒரு நாள் ஓய்வாக இருக்கும் போது அதே டீ ஆறிப்போய் விட்டதாகக் சினம் கொள்வோம். ஆகவேதான் ஔவையார் நமக்கு இடும் கட்டளை பொருந்தாது என்பதால் சினத்தினுடைய தன்மையை மாத்திரம் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

திருநாவுக்கரசர் பாடல் சிந்திக்கத் தக்கது.

மனமெனும் தோணி பற்றி மதியெனும் கோலை ஊன்றி

சினமெனும் சரக்கை ஏற்றிச் செறுகடல் ஓடும் போது

மதனெனும் பாறை தாக்கி மறியும் போது அறியவொண்ணாது

உனையுனும் உணர்வை நல்காய் ஒற்றியூர் உடைய கோவே

நம்முடைய வாழ்க்கையில் சினம் தவிர்க்க முடியாதது என்று தெரிந்து அதன் விளைவாய் நான் இறக்கும் போதாவது உன்னை அனுபவிக்கும் பாக்கியத்தை அருள்வாய் என வேண்டுவதில் இருந்து சினத்தைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டு சினம் தோன்றும் போதெல்லாம், அதை ஆறவிடல் நம்மால் முடியுமல்லவா?

மதனெனும் பாறை – அகங்காரம்.

பூஞ்சியத்திற்கு உள்ளே நிறைவுப் பகுதி

2010-09-19T06:05:00.000-07:00

பூஞ்சியத்திற்கு உள்ளே ஒரு ராஞ்சியம் என்ற பதிவை படித்து உணர்ந்த ஆர்.வி.எஸ் அவர்களுக்கு நன்றி. இது நிறைவுப் பகுதி. முக்கோணத்தின் மூன்று பகுதிகளும் எல்லோருக்கும் சமபக்க முக்கோணம் ஆக அமையாது. மூன்று வட்டத் துண்டுகளுக்கு இடையே உள்ள பரப்பளவை இன்பம் என்றும் உயர்வு என்றும் புகழ் என்றும் பார்த்தோம். பொதுவாக இதை அதிகப் படுத்துவதுதான் வாழ்க்கை என நினைத்து இரண்டு புள்ளிகளுக்கிடையே உள்ள நேர் கோடுகளை உட்பக்கமாக வளைத்து விடுவார்கள். சற்று நினைத்துப் பாருங்கள். சமபக்க முக்கோணம் அமையாது. இறைவனால் கொடுக்கப் பட்டதை வைத்துக் கொண்டு குடும்பம் தொழில் சமுதாயம் இவைகளில் நெறி தவறாமல் வாழும் போது தான் மூன்று புள்ளிகளுக்கு இடையே உள்ள நேர் கோடுகள் ஒரு சம பக்க முக்கோணம் ஆக அமையும். முக்கோணத்தின் பரப்பெல்லையும் அதிகமாக இருக்கும். இதுதான் நிறைவான வாழ்க்கை.

கே என் .சிவமயம்

பூஜ்யத்திற்குள்ளே ஒரு ராஜ்யம்

2010-09-14T00:42:00.000-07:00

என்ன அற்புதமான வார்த்தைகள். இதை எழுத இறைவன் துணை இன்றி முடியுமா? நாமும் தான் சற்று சிந்திப்போமே?. புள்ளி - இதற்கு, நீளம், அகலம் கிடையாது. ஆகவே பருமனும் கிைட்யாது . இதை வைத்துதான் கோடுகள், வட்டம், முக்கோணம், இன்னும் எத்துனையோ ஓவியம், ஏன் இந்த பிரபஞ்சத்தையே வரைகிறோமே? அப்படிப்பட்ட நாமே நடவாததை எல்லாம் செய்யும் போது ஒரு கவி அரசனால் ஏன் பூஜ்யத்திற்குள்ளே ஒரு
ராஜ்யம் அமைக்க முடியாது. நாம் வாழ்க்கை என்பதை பூஜ்யத்திற்குள்ளே அமைத்து பார்க்களாமே முதலில் ஒரு வட்டம் வரைந்து அதற்குள் ஒரு முக்கோணமும் வரையலாம் முக்கோணத்தின் மூன்று புள்ளிகளும் வட்டத்தை தொடவேண்டும். ஆசிரியனாக பணியாற்றியதால் ஏற்பட்ட பழக்கம். இப்போது ஒரு பெரிய வட்டம், அதற்குள் ஒரு முக்கோணம் அதுமட்டுமா, மூன்று வட்டத்தின் துன்டுகள் தெரியும்.தெரிந்தால் மேற்கொண்டு படியுங்கள், இல்லாவிட்டால் சிந்தியுங்கள். ஐந்து பாகங்கள் இருக்கும். வட்டம் நமக்கு விதிக்கப் பட்டது. முக்கோணம் நாம் வாழும் வாழ்க்கை. மூன்று வட்டத்துண்டுகள் 1. குடும்பம். 2. தொழில். 3. சமுதாயம்.

1. குடும்பம்: இன்பத்திற்கு காரணமாவது
இதில் ஒரு நேர்கோடும் வளைந்த கோடும் இருக்கும். அதாவது வில்போன்ற அமைப்பு. நேர்கோடு குடும்பம். வில்போன்ற அமைப்புக்குள் இடைப்பட்ட
எல்லாமே இன்பம். இதைத்தானே விரும்புகிறோம்.

2. தொழில்: முன்னேற்றத்திற்கு காரணமாவது
இதில் நேர்கோடு தொழில். வில்போன்ற அமைப்புக்குள் இடைப்பட்ட எல்லாமே முன்னேற்றம். இதைத்தானே விரும்புகிறோம்.

3. சமுதாயம்: புகழுக்கு காரணமாவது.

இதில் நேர்கோடு சமுதாயம் வில்போன்ற அமைப்புக்குள் இடைப்பட்ட எல்லாமே புகழ். இதையார் தான் விரும்பாதவர்.

பாடம் சுருக்கமாக முடிந்து விட்டது. கீழ் கண்ட கேள்விகளுக்கான விடைகளைப் பெற்று பின் மறு பதிப்பில்

1. இன்பம், முன்னேற்றம், புகழ் இவை எல்லாம் நமக்கு கிடைப்பது கிடைக்கும் என பலனை எதிர் பார்காமல் வாழ்வதா?
2. இதில் எதில் நம் மனம் நாட்டம் கொள்கிறதோ அதை அதிகரித்துக் கொள்வதா?
3. நம் கூடவருவது புகழ் தானே, அதை மாத்திரம் வளர்த்திக் கொண்டாலே போதும் என முயற்சிப்பதா?

என மறுபதிப்பில் பதியலாம் என நினைக்கிறேன்.

ஆறறிவில் கலந்தறிவது ஒன்பதாவது என திருமூலர் சொல்கிறார். ஆகவே நாமும் கலந்து அறியலாமே?

உற்றறி வைந்தும் உணர்ந்தறி வாறேழுங்
கற்றறி வெட்டும் கலந்தறி வொன்பதும்
பற்றிய பத்தும் பலவகை நாழிகை
அற்றறி யாது அழிகின்ற வாறே திருமூலர் பாடல் 741

செம்பில் களிம்பு போல்

2010-09-12T02:24:00.000-07:00

மாமியார் சொத்து என பல காலம் என் மனவி சேர்த்து வைத்த செம்புப் பாத்திரங்களை வருடத்திற்கு ஒரு முறை களிம்பு படிந்ததை சுத்தம் செய்து ஒரு நாள் உபயோகித்து மீண்டும் இருந்த இடத்திலேயே வைத்து விடுவோம். கற்ற கல்வியும் இது போல கலந்துரையாடல் இல்லை என்றால் அறிவும்
அறியாமையால் மறைக்கப்பட்டு உபயோகம் இன்றி இறுதியாக மறந்து போகும். அறிவு பெற கல்வி ஒரு கருவி. கல்லி என்பது மறுவி கல்வி ஆகியது.கல்லி என்றால் தோண்டி என பொருள் படும். கற்றனைத்தூறும் அறிவு என இதை வள்ளுவர் குறிப்பிடுகிறார். கல்வியால் அறியாமை நீங்கலாம் உண்மைப் பொருளை அறியமுடியுமா? தாகூரின் இறுதி நாளில் நடந்த நிகழ்வை ஒரு நாள் படித்தேன். சுற்றி நின்றோர் "ஐயா தாங்கள் ஆயிரமாயிரம் கவிதகளால் நிறைய சொல்லிவிட்டீர்கள். இப்போது என்ன நினைக்கிறீர்கள்." இதற்கு அவர் சொன்ன பதில் மனதைத் தொட்டதால் நான் உணர்ந்ததை இவ்வாறு எழுதினேன்.

சொல்ல வந்ததை சொல்லாமலேயே
மரணத்தோடு இருப்பாய் மறைந்த
தாகூரின் ஆயிரமாயிரம் கவிதைகள்
தோல்விக்குச்சாட்சியங்கள்
இது தாகூர் சொன்னது மனமே
என்னுள் அடங்கி விடு நான்
சொல்லவந்ததை சொல்லி
விட்டுச் செல்கிறேன்.

தாகூரால் சொல்லமுடியாததையா நான் சொல்ல முடியும்? " மனமே என்னுள் அடங்கி விடு சொல்லவந்ததை சொல்லி விட்டுச் செல்கிறேன்." என்று
தானே சொல்லி இருக்கிறேன். எப்போது மனம் அடங்குவது, பின்பு எப்போது நான் சொல்வது? இதுதான் வாயசைவை வார்த்தைகளாக்குவது.
சொன்னவனைக் கேட்டால் சென்று விடு என்பானே? ஆயிரம் பிறை கண்டாலும், மரணம் மகத்தானது என்றாலும் இருப்பதற்குதானே விரும்புகிறோம்
ஆகவேதான் முடிவில் இறப்பின்றி இருப்பாய் மறைந்து விடுகிறோம். விரும்பியது கிடைக்கிறது. இதுதான் அவன் கருணை.

வாழ்க்கை என்ன விளையாட்டா?

2010-09-09T01:22:00.000-07:00

விளையாடும் போது சொல்ல வேண்டிய பாட்டு

1. கண்ணாம் பூச்சி ரே....ரே
2. காட்டுதலைச்சி ரே....ரே
3. ஊழை முட்டை தின்னுட்டு
4. நல்ல முட்டை கொண்டுட்டு
5. வாய்க்காலு தண்ணீலே
6. வாயைக் கழுவிட்டு
7. ஒடியோடு.......

எனக்கு தெறிந்த பொருள் - எதார்த்தமானது

1. வாழ்க்கை கண்ணாம் பூச்சி போன்றது
2. தெறியவில்லை-சொல்லுங்கள்
3. ஊழ்வினையை அனுபவித்து
4. நல்வினையில் ஈடுபட்டு
5. வாழ்க்கையில்
6. வாழ்ந்த தடையம் இன்றி
7. மறுபிறப்பிற்கு ஓடி வா

வாழ்க்கை என்ன விளையாட்டா?

ஆம் இது குழந்தைகள் ஒளிந்து விளையாடும் ஒரு விளையாட்டு.
நாமும் இந்த விளையாட்டை விளையாடலாம்.
நமது பங்கு குழந்தைகளின் கண்களை நாம் பொத்திக் கொண்டு
மற்ற குழந்தைகளை ஒளிந்து கொள்ள சொல்லலாமே?

நமது வகுப்பறை வாத்தியார் வயதானவர்களை தங்கள் பேரன், பேத்திகளை
சேர்த்துக் கொண்டுவிளையாடச் சொல்லலாமே?
ஆனால் ஒரு நிபந்தனை.
இதற்கு மகளிடமோ அல்லது மருமகளிடமோ ஒப்புதல் பெறவேண்டும்.

இது தத்துவம் என்றால் தெரிவிக்கவும்

காத்திருந்து..காத்திருந்து..காலங்கள் போகுதடி

2010-09-07T05:04:00.001-07:00

பகவத் கீதை - பாரதியின் பார்வையில்

கீதை படிப்பதற்கு வயது வரட்டும் எனக் காத்திருக்க வேண்டியதில்லை. என்னைச் சரனடை என்னும் கிருஷ்ணனின் வாக்கை இளம் வயதினர் வாதத்திற்கு எடுத்துக் கொண்டு வாதிட்டு காலத்தைக் கடத்துவர். நான் எனது என்பதை விட்டு விடு என்று பெரியேர்கள்சொல்லுகிறார்கள். இவர் என்னைச் சரனடை என்று சொல்வது அகங்காரம் அல்லவா? என் வாதிடுவர். சொல்பவனை மறந்து விட்டுசொல்லுவதைப் பார்த்தால் தவறு என்ன? பாரதியின் பார்வையில் பகவத் கீதை சொல்லுவதை நடை முறை வாழ்க்கையில் பார்க்களாமே?

" யோகமே செய்கையில் திறமையாவது " என்பது கிருஷ்ணனின் வாக்கு இங்கு " யோகமா, நானா இது யோகிகளுக்கு ஆனதுதொழில் செய்தால்தான் முன்னேற முடியும் " எனவாதிடுவர் பலர். உண்மைதான் விவாதிப்பவர்கள் வேதாந்திகள், ஆகவே இப்படிப்பட்டவிவாதம் தேவைதான் யார் எதைச்சொன்னாலும் அவ்வாறே மனம் பற்றிக்கொண்டு வாழ்வதைக் காட்டிலும் விவாதம் நன்மையே பயக்கும்.சித்தம் வேதாந்திகளுக்கு வேலை செய்கிறது. நல்லது தானே? கிருஷ்ணனின் வாக்கில் யோகம் எனக் குறிப்பிடுவது தொழிலுக்கு தன்னைத் தகுதியுடையவனாகச் செய்து கொள்வதே ஆகும். இன்று நான் உங்களுக்கு தெறிந்த ஒரு கதையை நினைவூட்ட விரும்புகிறேன்.

பஞ்சதந்திரக் கதைகளைக் கேட்டிருப்பீர்கள். அதில் முயல், ஆமை, காகம், மான் இவைகள் கூடி வாழ்ந்த கதையை கீதையின் கர்ம யோகத்தோடு இனைத்து ஆமை வெற்றி பெற்றதா அல்லது தோல்வி அடைந்ததா? என்பதைப் பார்ப்போம். இதில் அதையும் நீங்கள்தான் சொல்ல வேண்டும். ஆமைக்கு உள்ள ஐம்புலங்களையும் அடக்கும் சக்தியை நமக்கு உதாரணமாகச் சொல்வர்.

தான் வாழத் தனக்கு கொடுக்கப்பட்டதை உண்டு வாழும் ஆன்மாக்கள் இந்த நான்கும், வேடனோ ஆரறிவு படைத்தவன். இவன் போடும் திட்டத்தில் ஆமையும் வெற்றி பெறலாம் அல்லது முயலும் வெற்றி பெறலாம். முயல் ஆமை இவைகளை சேர்த்தால் முயலாமை என வரும் தொழிலில் முயலாமை, ஆனால் வாழ்க்கையில் வெற்றி. இது தான் கலியுலக வாழ்க்கை என வாழ்பதுதான் சிறந்தது என வாழ்ந்து காட்டுபவர்கள் வேடனைப் போன்றவர்கள். இந்த வாழ்க்கையைக் கர்மயோகம் என கிருஷ்ணனும், பாரதியும் இன்றளவும் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் கீதையின் உரையாசிரியர்களும் மகான்களும் சொல்லவில்லை. தொழிலுக்குத் தன்னை தகுதியுடையவனாகச் செய்து கொள்வதே யோகம் எனத் தன்னையும் தான் சார்ந்த நிறுவனத்தையும் உயர்த்திக் கொள்வதே கர்மயோகமாகும்.

இப்படித்தான் வாழவேண்டுவது வாழ்க்கையா அல்லது எப்படியும் வாழலாம் என்பது வாழ்க்கையா? கீதையின் வழி முன்னது. எந்த வழி சிறந்தது? வேதாந்திகள் போல் விவாதிக்களாம் அல்லது இதில் என்ன போய் சிந்திற்பதற்கு உள்ளது கீதையின் வாக்கே சித்தத்திற்கு அந்தம் என ஏற்றுக் கொண்டு (சித்தானந்தம்) வாழ்வது சிறந்ததா? என் தகுதிக்கு தகுந்த இந்த வரிகளை இன்னும் சற்றுத் தெறிந்து கொள்ளலாம் என நினைத்து உங்கள் கருத்துக்களையும் அறிய விரும்புகிறேன்.

கே.என்.சிவமயம்

மலர்களிலே சில நிறம் கண்டேன்.....

2010-09-04T03:00:00.000-07:00

கவியரசரின் பாடல்கள் காலத்தையும் கடந்து நிற்கின்றன. மேற்க்கண்டவாறு தொடங்கும் பாடல் அவரால் மணிதன் என்ற நிலையிலிருந்து எழுதப் பட்டது என்பதுபோலவும், இந்த நிலையையும் கடந்து "பாட்டும் நானே......... " என்றவாறு தொடங்கும் பாடல் அந்த சிவனாகவே நின்று எழுதப் பட்டது என்பது போலவும் எனக்கு தோன்றுகிறது. இப்படிப்பட்ட பாடல்கள் வெறும் வார்த்தை அலங்காரம் அல்ல என்று எனக்கு தோன்றியதால் என் அறிவுக்கும் வாழ்க்கை அனுபவத்திற்கும் பட்டவாறு எழுதத் தோன்றுகிறது . இது பற்றி சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நான் எழுதிய என் வரிகளையும் பாருங்கள்.

நீலகண்டனை நெஞ்சிலே நிருத்தி
நெஞ்சக் கனலை வஞ்சகமாக்கி
வாயசைவை வார்த்தைகளாக்கும்
மனமே என்னுள் அடங்கி விடு
ஞாயிரும் திங்களும் நாத பிரமமும்
கருவறையில் உறங்கும் வரை
வெள்ளியும் இல்லை விடிவும் இல்லை

கருவறையில் உறங்கும் நாத பிரமம் உள்ளவாறே வாயசைவால் வார்த்தைகளாகி ஆகாயத்தில் அலைகளாய் கலந்து இன்றளவும் நிற்கிறது. இவர்
வாழ்க்கையில் ஞாயிரும் திங்களும் நாத பிரமமும் கருவரையில் உறங்கியதில்லை. அகவேதான் இன்றும் வெள்ளி முளைத்து விடிந்த ஒவ்வொறு
காலையும் அவர் பாடல்களை நாம் கேட்டு மகிழ்கிறோம். ஆனால் சிலர் எப்படியும் வாழலாம் என நெஞ்சக் கனலை வஞ்சகமாக்கி வாயசைவை
வார்த்தைகளாக்கி தன் காரியங்களை சாதித்துக் கொள்கிறார்கள் இவர்களுடைய கருவறையில் (மூலாதாரத்தில்) ஞாயிரும், திங்களும், வெள்ளி மற்றும் பிற கிரகங்கள் சாதகமாய் உள்ளவரை எந்த வித தொல்லையும் இன்றி வாழ்கிறார்கள். எல்லோர்களுடைய நெஞ்சிலும் நீலகண்டனாகிய சிவன் அவர்களோடு ஒன்றாகவும் அவர்கள் செய்யும் காரியங்களுக்கு உடனாகவும், வினைப் பயங்களுக்கு அவரவர்களே காரணம் என அவர்களிலிருந்து வேறாகவும் நின்று வினைகளுக்கு தக்க பலங்களை அவ்வப்போது இன்ப, துன்பங்களாய் அணுபவிக்குமாறு அருளாட்சி செய்கிறான். துன்பங்களை அனுபவிக்கும் போதும் அவன் கருணை நமக்கு தருவது அனுபவமே.

ஆகவே வாயசைவை வார்த்தைகளாக்கும் நிலையை விட்டு உண்மையே நாதமாய் உள்ள வார்த்தைகளையே நாம் பாடலாய் எழுத முடியாவிட்டாலும் போசலாமே? இல்லாவிடால் வினைப்பயனை அனுபவிக்க வேண்டியது தான். அந்த நிலை இன்று வருமோ, நாளைக்கே வருமோ அல்லது மற்று என்று வருமோ? இறைவனின் மறைப்பாற்றலால் நாம் இதை அறிய முடியாது. இறைவனுக்கு ஐந்து தொழில்கள் அவைகளில் ஒன்றுதான் மறைப்பாற்றல். அவன் அருள் ஆற்றல் தோன்றும் போது தான் நாமும் "அவன் அருளாளே அவன் தாள் வணங்கி" சொல்ல வந்ததைச் சொல்லமுடியும். அதுவரை நாமும் வாயசைவை வார்த்தைகளாக்கும் மனம் பெற்றவர்களாவோம்.

மனிதனுடைய வாழ்கையில் சில சமயம் சில கிரகங்கள் ஆதிக்கம் பெற்றிருக்கும் என்பர். இந்த ஞாயிரும் திங்களும் நாத பிரமமும் கருவறையில் உறங்கும் வரை வெள்ளியும் இல்லை விடிவும் இல்லை என்னும் வரிகள் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நவக்கிரக தவம் என்னும் தவம் செய்யும்போது தோன்றியதை எழுதியதுதான். இதை கவிதை என்று சொல்ல துணிவு இன்றி வரிகள் என்றே குறிப்பிடுகின்றேன். தமிழ் இலக்கணம் படிக்காவிட்டாலும் பிழை இன்றியாவது எழுத கற்றுக்கொண்டு வருகிறேன் வலப்பூ அன்பர்கள் ஊக்குவிப்பு என்னை மீண்டும் மீண்டும் எழுதத் தூண்டுகிறது குறிப்பாக நமது வகுப்பறை வாத்தியார் அவர்கள் கொடுத்த அறிமுகம். எனக்கு விடி வெள்ளி

நன்றியுடன்
கே.என், சிவமயம்.

இயற்க்கையின் நெறிதான் பிரமச்சரியம்

2010-09-03T18:22:00.000-07:00

என் வீட்டுக்கு முன்னால் பூத்துக் குலுங்கும் பலவகையான மலர்கள் நிறைந்த செடிகள் உள்ளன. மனதிற்கு இதமாக இருக்கும். மலருக்கு உருவம் உண்டு ஆனால் மணத்திற்கு ஏது உருவம். உணரத்தான் முடியும். இவ்வாறு உருவங்களும் அருவங்களுமாக இவ்வுலகில் எங்கும் நிறைந்துள்ளது. இசையை செடிகள் உணருகிறது என படித்துள்ளேன். ஆரறிவு படைத்த மனிதன் ஏனோ இதை உணர்ந்து வாழக் கற்றுக்கொள்ள முடிவதில்லை. தியான நிலையில் இயற்கையை முழுமையாக, நாம் இது வரையில் காணாதவெல்லாம் கூட கண்டு மகிழலாம் என கற்பிக்கப்படுகிறது. வேதாத்திரி மகரிஷி அவர்களின் இயற்கை சூழ்ந்த அறிவுத் திருக்கோயிலில் பயிற்சி பெற்றவன். நான் ஒருநாள் என் வீட்டின்
புகு முக மண்டபத்தில் கட்டிலில் உர்காந்து கொண்டு செம்பருத்தி மலரை பார்த்து அதன் அழகை அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தேன். கண்கள் மூடிய நிலையில் இருந்ததால் என்னுடைய பேரன் நான் தூங்குவதாக நினைத்துக் கொண்டான்."அம்மா..தாத்தா உட்கார்ந்து கொண்டே தூங்குகிறார்" என
கூறுவதை கேட்டு விழித்துப் பார்த்தேன். இதை தெரிந்து கொண்டு பேரன் என்னிடம் ஓடிவந்து தாத்தா எனக்கு அந்த பூக்களை பறியுங்கள் எனக்கேட்டான். பொதுவாகவே எனக்கு பூக்களை செடியோடு பார்ப்பதற்குதான் பிடிக்கும். எங்கள் வீட்டிற்குப் பக்கத்தில் குடியிருப்பவர்கள் சிலர் சாமி படத்திற்கு வைப்பதற்காக பூக்களை பறிப்பார்கள். அப்போதெல்லாம் நான் அவர்களுக்கு சொன்னது, " பின்னால் உள்ள பூக்களை மாத்திரம் பறியுங்கள். கண்ணுக்குத் தெரிவதை செடியோடு பார்த்து மகிழுங்கள். ஒரு பூவை பறித்த பின்பு சில நிமிடங்களிலேயே வாடிவிடுகிறது. இதை கடவுள் கூட ஏற்றுக் கொள்ள மாட்டார்" இந்த வார்த்தைகளை அநேகமாக பலர் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள் என்றே நினைக்கின்றேன்.

பேரன் கேட்பதை எவ்வாறு மறுக்க முடியும். நானும் ஒரு பூவை பறித்து கொடுக்கிறேன். அதை வைத்துக் கொண்டு விளையாடிக் கொண்டிருந்தவன் தூங்கும் நேரம் நெருங்கியதால், தாத்தா எனக்கு கதை சொல்லுகிறீர்களா என்று கேட்டவாறு கட்டிலுக்கு கூட்டிச் சென்றான். தூங்கும்வரை கதை சொல்ல வேண்டும். நிகழ் காலத்தில் விளையாடி மனநிறைவு அடையும் குழந்தைகளுக்கு ஒரு கண நேரத்திலேயே தூக்கம் வந்து விடும். நான் கதை சொல்லத் தொடங்கினேன். வேதாத்திரி தாத்தா எனக்கு ஒரு கதை சொன்னார். அதாவது ஒரு தோட்டத்திலே ஒரு மலர்கள் நிறைந்த செடி இருந்ததாமாம், அந்தச்செடிகள் அவருடன் மாத்திரம் பேசுமாம். ஒரு நாள் அந்த மலர் செடி ஐயா என்னுடைய பூக்களையும் மொக்குகளையும் சிலர் பறிக்கிறார்கள் அப்போதெல்லாம் எனக்கு மிகவும் வருத்தமாக இருக்கிறது. நான் என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை. என்று அவரிடம் கூறியதாம். வேதாத்திரி தாத்தா அப்படியா? நாளை முதல் அவ்வாறு பறிக்கமாட்டார்கள். நீயொன்றும் பயப்பட வேண்டாம் என்று கூறினாராம். அடுத்த நாள் அவர் என்ன செய்தார் தெறியுமா? அங்குள்ள தோட்டக்காரனைக் கூப்பிட்டு, அப்பா நாளை முதல் இந்த செடியிலுள்ள பூக்களை யாரும் பறிக்காதவாறு பார்த்துக் கொள்ளுங்கள், அதோடு பூக்கள் பார்த்து அனுபவிக்கத்தான் யாரும் பறிக்காதீர்கள் என்று எழுதி வைக்கச்சொன்னாராம். அதன் பிறகு பூக்களை யாரும் பறிப்பதில்லையாம். இதற்குள்ளாகவே என் போரன் தூங்கிவிட்டான்.

இதுதான் குழந்தைகளுக்கும் நமக்கும் உள்ள வேறுபாடு. நிகழ்காலத்தில் வாழ்வது குழந்தைகள். நாமோ இரண்டு காலங்களையும் பற்றிக்கொண்டு சுமைகளை சுமந்து வாழகிறோம். நான் முன்பு எழுதிய வரிகளையும் படியுங்கள்.

நிகழ் காலம் அற்புதமான நடனம்
இரு காலமும் இங்கு இல்லை
ஆசைப்பட்டதால் நாளை என்பதை
இன்றைக்குள் சுமந்து வருந்துகிறேன்
நிகழ் காலத்தின் நிழல் கூட இல்லை
மனமே என்னுள் அடங்கிவிடு
குழந்தைகள் போல் தூங்க விடு

இவ்வாறு நான் சொல்வதகு காரணம் இருக்கிறது. வயதானவர்களில் அநேகமானவர்கள் தங்களுக்கு தூக்கம் வருவதில்லை எங்கின்றனர்.அதிலும் நன்கு படித்து அனுபவப் பட்டவர்களுக்கும், சொத்தை சேர்த்து வைத்து நன்குபயனுக்குக்கொண்டுவராதவர்களுக்கும்,கடமைகளைமுடிக்காமல்
காலத்தால் தடங்கல் ஏற்ப்பட்டு காத்திருப்பவர்களுக்கும் தூக்கம் அரிது தான். சொன்னது, கொடுத்தது, எதிர்பார்த்தது, வருந்தியது, வருத்தியது, இம்மாதிரியான முன்னிகழ்வுகளில் மனது துன்புறுவதால் கனவுகள் அற்ற உறக்கத்தை எப்படிப் பெறமுடியும். இன்னிலையில் நம்மிடம்இயல்பாகவே உள்ள குழந்தை மனம் எழுச்சி பெறுமாறு வாழக்கற்றுக் கொண்டால், காலம் எல்லா நிகழ்வுகளையும் ஏற்றுக் கொண்டு நம்மை விடுவிக்கும். நாமும் பிரமத்தைச்சார்ந்து நின்று ஆனந்தமயமான வாழ்க்கையை வாழலாம்.

பிரமத்தை சார்ந்து நின்று வாழ்வது தான் பிரமச்சரிய வாழ்க்கை. கடமைகளை விட்டு விட்டு சன்னியாசம் மேற்கொள்வது அல்ல .

கே .என் . சிவமயம்

நம்பிக்கையும் ஈடுபாடும்

2010-08-28T03:40:00.000-07:00

ஒரு புழு குழவியாவதை பார்த்திருக்கிறோம். நம்பிக்கையும் ஈடுபாடும் கொண்டு கூடு கட்டுகிறது. ஒரு புழுவைக் கொண்டுவந்து, கூட்டுக்குள் வைத்து குழவி தன்னைப் போலவே இப்புழுவும் குழவியாக வேண்டும் என எண்ணுகிறது. அது மட்டும் அல்ல அதைப் பாதுகாக்கிறது. கூட்டுக்குள்ளே நடப்பது ennavenrru
என்னவென்று எனக்கு தெரியாது. ஆனால் புழுவை கொட்டிக் கொட்டிக் குழவியாக்குகிறது என பெறியவர்கள் சொல்லி கேட்டிருக்கிறேன். விஞ்ஞானத்தில் விளக்கம் என்ன என்னவென்பதும் தெரியாது. ஆனால் நம்பிக்கையும் ஈடுபாடும் இருந்தால் எண்ணுவது நடக்கும் என்பது மாத்திறம்
தெரிகிறது. சிவபுராணத்தில் புழுவாய் பிறப்பதும் ஒரு பிறவி என்றும், எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்து இளைத்தேன் என் பெருமானே என குறிப்பிடுவதில் இருந்தும், எழுபிறப்பும் ஏமாப்புடைத்து என திருவள்ளுவர் குறிப்பிடுவதிலிருந்தும் பல பிறவிகள் உண்டு என்பது புலப்படுகிறது. குழவி போல் புழுவும் இல்லை புழுப்போல் குழவியும் இல்லை. கூடுதான் குழவிக்கு இந்த பிரபஞ்சம். ஒரு பிறவி அழிந்து இன்னொரு பிறவி எடுப்பது போல் அல்லவா நம் கண் முன்னாலேயே தோன்றுகிறது. நம்பிக்கையும் ஈடுபாடும் இருந்தால் நாமும் கானாதன எல்லாம் கூட கானலாம் அல்லவா?

இங்கு பிரமச்சரியம் என்னும் வார்த்தையும் தெரிந்து கொண்டு தலைப்போடு இனைத்துப் பார்த்தல் பொருத்தமாக இருக்கும் என நம்புகிறேன். சரியம் என்பதற்கு சார்ந்திருத்தல் எனவும் பொருள் படுகிறது. எதைச்சார்ந்திருந்தால் நமக்கு எந்த விதமான துன்பமும் இல்லையோ அது நமக்கு ஆனந்தம் தானே? பிரமத்தை சார்ந்திருந்தால் நம்மால் முடியாதது கூட முடியும். புழு தன் கூட்டை தன் உலகமாக எண்ணி, பிரமத்தைச் சார்ந்து நின்று குழவியாவதும், கருவில் வளரும் குழந்தையும் கருப்பையையும் அவ்வாறே எண்ணி தாயின் வடிவையோ அல்லது தந்தையின் வடிவையோ பெற்று உருப் பெருவதையும் பிரமச்சரிய நிலை எனக்கருதிப் பார்க்கலாமே. சன்னியாசம்தான் பிரமச்சரிய நிலை என விதியொன்றும் கிடையாது.

இறைவன் மேல் முழு நம்பிக்கையும் ஈடுபாடும் கொண்ட சாதாரனமான மனிதன் நீர் மேல் நடந்து சென்றதையும் அவ்வாறு இல்லாத சன்னியாசி தோல்வி அடைந்த கதையையும் படித்தும், கேட்டும் இருக்கிறோம். சிவன் கண்ணப்பரால் காலால் உதைபட்டான், பிரம்பால் அரசனால் அடிபட்டான் என்றும், நெற்றிக் கண்ணை திறந்தாலும் குற்றம் குற்றமே என புலவரால் அவமானப் பட்டான் எனவும் படித்துள்ளோம். இங்கெல்லாம் பிரமச்சரிய நிலைதான் காத்து நின்றதையும் படித்திருக்கிறோம். ஆகவே எந்த நிலையிலும் நாமும் நம்பிக்கையும் ஈடுபாடும் கொண்டு வாழ்வோமாக.

நடக்கும் என்பார் நடக்காது

2010-08-25T04:28:00.000-07:00

கவியரசரின் இந்த வரிகள் அற்புதமானது. காட்சியறிவால் உணர்ந்து எழுதிய வார்த்தைகள். பதங்களின் உள்ளுரை கருதாமல் எழுதப்பட்டது அல்ல. அறிவுக்கு விருந்தாய் ஆராய்ச்சிக்கு அமைந்த வார்த்தைகள். " பிறந்தன இறக்கும் இறந்தன பிறக்கும். " தோன்றியன மறையும் மறைந்தன தோன்றும்" என்ற திருவகவல் வார்த்தைகளையும், புழுவுக்கு குழவி வடிவம் எவ்வாறு வந்தது என்று எண்ணிப் பார்ப்பது போல் பார்க்க வேண்டிய வார்த்தைகள். இதற்காக 1. காண்டல் அளவை 2. கருதல் அளவை 3. உரை அளவை என மூன்று அளவு கோல்கள் உள்ளன. கருதிப்பார்த்து அனுபவப் பட்டு முடிவெடுத்து எழுதிய வார்த்தைகள் நிலைத்து நிற்கும். இவ்வார்த்தைகளை எவ்வளவு சிந்தித்தாலும் காலத்தால் நிலைத்து
நிற்கும். நமது சித்தத்திற்கு அந்தமாகும். அதாவது சித்தாந்தமாகும்.

" தோன்றியன மறையும் மறைந்தன தோன்றும்" இதில் எது முந்தையது. எனும் கேள்விக்கு சிவஞானபோதம் அந்தம் ஆதி என்கிறது. தலைப்பில் உள்ளவாறு தொடங்கும் பாடல் கவியரசரால் சொல்லப்பட்டது. ஒருக்கால் காலத்தால் இப்பாடல் மறைந்து போன பின்பு ஒருவரால் மீண்டும் சொல்லப் பட்டாலும் மறைந்தது தான் சொல்லப்பட்டது அல்லவா? இறந்தனவே பிறக்கும், மறைந்தனவே தோன்றும். வித்து அழிகிறது மரம் தோன்றுகிறது மீண்டும் வித்து தோன்றுகிறது. காண்டல் அளவை மற்றும் உரை அளவையால் மாத்திரம் நாம் நின்று விடாது கருதல் அளவையும் பயன் படுத்தி சிந்தித்தால் மாத்திறமே அவ்வார்த்தைகள் நம் வாழ்க்கையில் இன்பமோ அல்லது துன்பமோ எவ்வாறு இருப்பினும் அதை ஏற்றுக் கொள்ளும் மனப்பக்குவம் தோன்றும். ஒருவர் இறந்து போகிறார். அப்போது "போனால் போகட்டும் போடா இந்த பூமியில் நிலையாய் வாழ்ந்தவர் யாரடா" என கருதிப் பார்த்தல் சிலநாட்களிலேயே துக்கம் மறைந்து போய் நம் கடமையில் நாம் ஈடுபடலாம் அல்லவா?

"வினைப்போகமே ஒருதேகங்கண்டாய்:வினைதான் ஒழிந்தால்

தினைப்போதளவும் நில்லாது கண்டாய்" பட்டினத்தார்.

இப்படிப் பட்ட வார்த்தைகளை எல்லாம் படிக்கும் போது இனிமேல் நம் வாழ்க்கையை கருதல் அளவையால் அளந்து பார்ப்போமாக.

ஐந்தும் மூன்றும் எட்டல்ல

2010-08-23T22:57:00.000-07:00

சித்தர் சொன்னது

ஐந்தும் மூன்றும் எட்டாதாம் அனாதியான மந்திரம்
நெஞ்ச்சிலே நினைத்துக் கொண்டு நீருருச் செப்பிரேல்
பஞ்சமா பாதகங்கள் நூறுகோடி செய்யினும்
பஞ்சுபோல் பறக்கும் என்று நான்மறைகள் பன்னுமே 16

வாமனன் மகாபலியிடம் கேட்ட வரம் மூன்றடி நிலம். மூன்றாவது எட்டிலே ஆதியும் அந்தமும் கானாத நிலை. ஐந்தெழுத்து மந்திரமான நமசிவாய என்னும் மந்திரமும் அனாதியான மந்திரம். காலங்களையும் எண்களையும் கடந்த இறைவனுக்கு தலைப்பு பொருந்தும் தானே. நமசிவாய என்னும்
மந்திரத்தை நீருருச் செப்பினால் நான்மறைகள் சொல்வது என்ன தெறியுமா? "பஞ்சமா பாதகங்கள் நூறுகோடி செய்யினும் பஞ்சுபோல் பறக்கும்"

யானே பொய் என்நெஞ்சும் பொய் என் அன்பும் பொய்
ஆனால் வினையேன் அழுதால் உன்னைப் பெறலாமே
தேனே அமுதே கரும்பின் தெளிவே தித்திக்கும்
மானே அருளாய் அடியேன் உனை வந்து உறுமாறே. திருவாசகம்

திருவாசகமும் இதைதானே சொல்லுகிறது. யானே பொய் என்நெஞ்சும் பொய் என்றால் ஐந்தும் மூன்றும் எட்டு என்று சொல்வது மாத்திரம் எப்படி உண்மையாக இருக்க முடியும். சித்தம் போன போக்கு சிவன் போக்கு என்பது சரியாகத்தானே உள்ளது.
நீருர செப்புதல் -அழுதல்

கே என் . சிவமயம்

அகக்கருவிகள்

2010-08-23T04:21:00.000-07:00

என்னைப் பற்றிய அறிமுகம் சில வரிகளில்,

நான் நாச்சிமுத்து பாலிடெக்னிக்கில் 1967ல் டிப்ளமோ படித்து 4 ஆண்டுகள் ஏபிடி நிறுவனத்தில் பணி புரிந்து பின்பு பொறியியல் பட்டப் படிப்புடன் தமிழ் நாடு போக்குவரத்து கழகத்தில் பணி புரிந்து ஓய்வு பெற்று மீண்டும் ஏ.பி.டி மருதியில் பயிற்சி மேலாளர் ஆக 4 ஆண்டுகள் பணி
புரிந்து தற்போதுதான் ஓய்வை அணுபவித்து வருகிறேன். இந்த அறிமுகமே என்எம் கல்லூரி வழாகத்தில் உள்ள பலருக்கும் நாபா அன்பர்கள் மற்றும்
சிலருக்கும் போதும் என நம்புகிறேன். தற்சமயம் நான் படித்த அறிவோடு பட்ட அறிவையும் இனைத்து இனைய தளத்தில் முகவரி
knsm-natarajan.blogspot என்னும் கூகுள் பிளாக்கர் மூலமாக பதிவு செய்து வருகிறேன். இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு எழுதிய வரிகளை நாபா அன்பர்களுக்காக அணுப்பி வைக்கிறேன். என் அணுபவம் மற்றவர்களுக்கும் பயன்படும் என்பதலால் இதை பிளாக்கர் மூலமாகவும் பதிவிடுகிறேன்.

மனிதன் இரட்டைகளில் ஒன்றை காலத்திற்கு தக்கவாறு பற்றிக்கொண்டு வாழ்பவன். இரட்டைகளில் உதரணத்திற்காக சில, நல்லது-கெட்டது; உள்ளே-வெளியே; முடியும்-முடியாது இது போன்றவைகள். நாம் ஒரு வேலையை செய்ய சிலகருவிகள் பயண்படுகிறது. இக்கருவிகளையும், உட் கருவிகள், புறக்கருவிகள் என வகைப்படுத்தலாம். உட்கருவிகளை அந்தக்கரணங்கள் என்றும், புறக்கருவிகளை ஐம்புலங்கள் என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது ஐம்பொறிகளை பயண்படுத்தி ஒருவர் என்ன வேலையை செய்கிறார் என சொல்லமுடியும். ஆனால் உட்கருவிகளாகிய அந்தக்கரணங்களைப் பயண்படுத்தி என்னசெய்கிறார் என சொல்ல இயலாது. ஆனால் இந்த உட்கருவிகள்தான் மனிதனின் முன்னேற்றத்திற்கு முக்கியமான கருவிகள்.

சுருக்கமாக அதை இங்கு பார்ப்போம்.விவாதம் எனவரும் போது இந்தபதிவு எல்லோர்க்கும் நன்குபயன் படலாம். மனம், சித்தம், புத்தி, அகங்காரம் என்பன அந்தக்கரணங்கள் எனப்படும் அகக்கருவிகளாகும். மனம் பற்றிக்கொள்ளும் தன்மையது. சித்தம் சிந்திக்கத்தான் செய்யும். புத்தி முடிவை
மாத்திறமே எடுக்கும். இந்த ஒழுங்குமுறை நம் புற வாழ்வில் ஏன் அமைவதில்லை? மனம் நல்லதை பற்றிக் கொள்ளும் சூழ்நிலை அமைந்தால் அதைப்பயன்படுத்தி சிந்தித்து இது எனக்கு உகந்தது என முடிவெடுத்து அவ்வாறே வாழக்கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். கற்றது மாத்திறம் அல்லாது அதை செயல் படுத்தும் போது ஒரு வேளை நம் மனம் பற்றிக்கொண்டது சரி அல்ல என தெறிய வந்தால் மீண்டும் சிந்தித்து மற்றவர்களையும் கலந்து
ஆலோசித்து உண்மையைப் பற்றிக்கொண்டு வாழ்வை நெறிப்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.கீழே கொடுத்துள்ள திருமந்திறப் பாடலையும் பாருங்கள்.

உற்றறி வைந்தும் உண்ர்ந்தறி வாறேழுங்
கற்றறி வெட்டும் கலந்தறி வொன்பதும்
பற்றிய பத்தும் பலவகை நாழிகை
அற்றறி யாது அழிகின்ற வாறே.

அறிவை வளர்க்கும் வழிகளை திருமூலர் அற்புதமாக இங்கு விளக்கியுள்ளார்.

1. ஐம்பிலங்களால் அறியப்படுவது ஐந்து
2. ஐந்தையும் வேறாக அறியப்படுவது ஆறு
3. நலனையும் தீதையும் ஆராய்வது ஏழு
4. கல்வியால் பெறுவது எட்டு
5. அனுபவம் பெறுவது ஒன்பது
6. இவைகளுக்கு எல்லாம் பதி ஞானம் பத்து

ஐந்த பலவகையானதை (பதி ஞானம்) அற்றறி யாது அழிகின்ற காரணம் தான் மீண்டும் மீண்டும் பிறப்பெடுப்பது. மாணவர்களே பதி ஞானம்
தானாக வருவது ஆகவே நான்கு வகையான அறிவை கல்வி நிலையங்களிலும் ஐந்தாது அறிவை தொழிலை மேற்க்கொள்ளும் போதும் பெற்று பின்பு
நல்ல காரியங்களில்யீடுபாடு கொண்டு காத்திருக்க கற்றுக்கொள்ளுங்கள். இந்த பத்தையும் பெற்றாலே பதினாறையும் பெற்று பெறுவாழ்வு பெறவாழ்த்துவார்கள்.

வாழ்க வளமுடன்

கே என் .சிவமயம்

ஞானத்துள் பட்டதுயர்.

2010-08-21T08:43:00.000-07:00

21.08.10

பட்டினத்தார் பாடல்களில் முதல்வன் முறையீடு என்னும் தலைப்பில் படித்து நான் உண்ர்ந்ததை எழுதியுள்ளேன்.

மூலம் அறியேன்
முடிவும் முடிவதில்லை
ஞாலத்துள் பட்ட துயர்
நாடா நடத்துதடா 1
அறியாமையாம் மலத்தால்
அறிவு முதல் கெட்டதடா
பிறியா வினைப்பயனால்
பித்து பிடித்ததடா 2

நமக்கு பிறந்த தேதியும் முடிந்த தேதியும் உண்டு. பிறந்த தேதி தாய் தந்தையர்களாலும் முடிந்ததேதி இறைவனாலும் எழுதப்பட்டது. காலத்திற்கு மூலமும் முடிவும் இல்லை. எப்பிறவியிலோ நம் பிறியா வினைப்பயனால் நாம் நாடாத சமயத்தில் வினைக்குத்தக்க பயன் நடக்கும் போது நாம் என்ன செய்ய முடியும். கொன்றால் பாவம் தின்றால் தானே தீறும். மூப்பு, பிணி, சாக்காடு இவைகள்தானே புத்தருக்கு ஞானத்தை கொடுத்தது. என் வாழ்விலும் ஒருநாள் இதைஉணரும் நிலையை பெற்றேன். அதை எழுதிய என் வரிகளை பாருங்கள்.

ஸர்வதாரி வருடம் ஐப்பசி திங்கள்
முப்பதாம் நாள் என்னுள்
சிவமிருக்க சக்தி மறைந்து நின்று
உயிர் கொடுத்து வாழ்வளித்தாள்
மனமே என்னுள் அடங்கி விடு
மரணமிலாப் பெருவாழ்வில்
சிவமே நான் பட்டது போதும்
மற்றதை சுட்டெறிப்பாய்.

எனக்கு ஜோதிடத்தில் நம்பிக்கை உண்டு. சனிபகவான் மூன்றாவது முறையாக என்னுள் குடி கொண்டு உள்ள நேரம். குரு பெயர்ச்சி அன்று நடந்த நிகழ்வைத்தான் மேலே கொடுத்துள்ளேன். நம்முள் சிவமும் சக்தியும் ஒன்றாய், உடனாய் நம்மிலிருந்து வேறாய் ஜீவகாந்தமாய் இயங்கி வருகிறது. உள்ளமே சிவன், மனமே சக்தி உடலே கேயில் என்பர். கருவில் குழந்தையின் முதல் உருவம் சிவலிங்கவடிவாய் இருக்கும் என்றும் படித்திருக்கிறேன் பிறப்பிற்கு பின்பு நம்மைப் போலவே வளர்ந்து, பின்பு கொண்டு வந்த வினைப்பயனை இன்புற்றும் துன்புற்றும் மாயா சக்தியை உணர்ந்தால் பிறவி பெரும் கடலை கடந்தும் இல்லை எனில் மீண்டும் பிறந்தும் இறந்தும், ஞானத்தை நோக்கிய பயணத்தை தொடர்கிறது. நான் இன்று மூப்பையும் நோயையும் உணர்ந்துள்ளேன். என்னுள் சிவமிருக்க சக்தி மறைந்து நின்று உயிர் கொடுத்து வாழ்வளித்த காரணத்தால் இடது பாகம் கையும் காலும் சற்றே இயங்கத நிலையில் என் உடல் நானல்ல என்பதை மாயா சக்தி உண்ர்த்தியதால், சரனடைந்து சிவமே நான் பட்டது போதும் மற்றதை சுட்டெறிப்பாய். என இன்றும் வாழ்வை ஆனந்தமாய் கழிக்கிறேன். சரனடைந்தால் மீதமுள்ள துன்பத்திற்கு காரணமான
வினைப்பயன் சுட்டு எறிக்கப்படும் என நம்புகிறேன். மரணம் உடலுக்குத்தான் என்பதும், வெளிக்குள் வெளிகடந்து சும்மாயிருக்கும் சுகமே மரணம் இல்லாப் பெருவாழ்வு எனவும் நம்புகிறேன்.

அன்பர்களே, இன்றைய என் நிலையில் என்னை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளேன். என்னுடைய பதிவுகள் படித்த அறிவும் பட்ட அறிவும் என உணர்ந்தாலும் அல்லது இதில் தவறு இருந்தாலும் உங்கள் கருத்துக்களை தெறிவிக்கவும். படித்தததை பகிர்ந்து கொள்வது எனக்கு ஆறுதல் அளிக்கிறது.

கேஎன்.சிவமயம்

உண்மையை புரிந்து கொள்ளத்தான் முடியும்.

2010-07-29T04:33:00.000-07:00

இன்று படித்ததில் உணர்ந்தது (21-7-2010)
கே.என் சிவமயம்
ஸ்ரீ மத் பகவத்கீதை பக்கம் 181
சுவாமி சித்பவானந்தர் அவர்களின் வியாக்கியானம், அத்தியாயம் 3 சுலோகம் 3

இந்த சுலோகத்தின் பொருள் நான் பணியில் இருந்தபோது சரியாக புரியவில்லை ஆனால் இப்போது புரிந்ததை பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.
தத்துவ விசாரம் என்பது விவேகம், வைராக்கியம், துறவு இவைகளை மனதில் கொண்டு அனுஷ்டிப்பவர்களுக்கு. இதை ஞான யோகம் என்பர்.
கர்மயோகம் என்பது முறையாக தொழில் புரிபவர்களுக்கு. யாரும் ஒரு கணமேதும் செயலாற்றாமல் இருப்பதில்லை. உண்ணுவது, உறங்குவது,
இதயம் துடிப்பது இவையெல்லாமே செயல் புரிவதுதானே?. சத்தியம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய முக்குணம் பிரகிருதி. இதில் கட்டுண்டு கிடப்பவர்கள்
செயலை செய்தாக வேண்டும் என்பது விதியல்லவா? ஆனால் இப்போதுதான் இது புரிகிறது என்பதற்கான காரணம்

ஆறாவது சுலோகத்தில் சொல்லிய எடுத்துக்காட்டாகும். ரயில் எஞ்சினை நிறுத்த முதலில் ஆவியை கட்டுப்படுத்த வேண்டும் பின்பு
சக்கரத்திற்கு முட்டுபோட வேண்டும். (காராக இருந்தால் ஏக்சலரேட்டரில் இருந்து காலை எடுத்த பின்பு பிரேக்கை போட வேண்டும்.)ஆவியை கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்பதும் பின்பு சக்கரத்திற்கு முட்டுபோட வேண்டும் என்பதும் உவமைகளாகும்.இந்திரியங்களில் மனது செல்லாமல் கட்டுப்படுத்திய பின்பு செயலில் ஈடுபடும் போது நாம் செய்யும் செயல் கர்மயோகமாகிறது. முன்பு ஒருநாள் நான் எழுதிய வரிகளை கொடுத்துள்ளேன்.

அறியாமையுடன் தெறிந்ததையும்
தெறியாததையும் இலக்கென்று
இட்டுச்செல்லும் மனமே
என்னுள் அடங்கி விடு
அழிவு அற்றதை மட்டும் நம்பி
இயல்பாய் என்னை வாழவிடு.

உண்மைக்கு அழிவில்லை இதை பிறர்கும் விளக்க முடியாது. உண்மையை புரிந்து கொள்ளத்தான் முடியும்.
நீ அணிந்துள்ள ஆடையில் வேதாந்தத்தை முடிந்து வைத்துக்கொண்டு ஆழ்ந்த சாதனத்தில் ஈடுபடு
ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண்பரமஹம்சர்

இவையெல்லாமே நம் கையில் எதுவுமே இல்லை என்பதை குறிப்பிடுவதாகும். இங்கு திருவருட்பாவில் உள்ள பாடலையும் படியுங்கள்.

` இன்று வருமோ,
நாளைக்கு வருமோ அல்லது
மற்று என்று வருமோ,
அறியேன் என் கோவே
குன்று மலவெம்மாலை
அற்று வெளிக்குள் வெளிகடந்து
சும்மா இருக்கும் சுகம்.....

வாழ்க்கை எந்த நிலையிலும் ஆனந்தமானது. இதைப் பிறர்கும் விளக்க முடியாது. உண்மையை புரிந்து கொள்ளத்தான் முடியும்.

ஒரு செடி தானாகவே வளர்கிறது.

2010-07-29T03:10:00.000-07:00

28.7.10

மனிதனுடைய வாழ்வில் அந்தக்கரணங்கள் என்று சொல்லக்கூடிய நான்கு அகக்கரணங்களும் (கருவிகள்) தானாகவே வளர்கிறது. முதலில் பச்சிழம் குழந்தை தன் தாயைப் பற்றிக்கொள்கிறது. மனத்தினுடைய வேலையே பற்றிக்கொள்வது தான். இது ஒரு கருவி. இந்த தானாகவே சிந்திக்க துவங்கும்போது தாயின் கடைமை மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகிறது. சித்தத்தினுடைய வேலையே சிந்திப்பதுதான் இதுவும் ஒரு கருவி. இந்த நிலையில் ஒரு தாய் தன் குழந்தை தானாகவே முடிவெடுக்க கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும் இந்த கரணத்தின் பெயர் புத்தி என்பதாகும்.புத்தியின் வேலையே முடிவெடுப்பதுதான்.

அடுத்த கருவியின் பெயர் அகங்காரம் என்பதாகும். இதை சரியாகப் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். இல்லாவிட்டால் ஒருமனிதன் வாழ்க்கையில் முன்னேற எடுக்கும் முயற்சிகளை வைத்து இவன் அகங்காரம் பிடித்தவன் என தூற்றவும் செய்யும். அகங்காரம் என்னும் இந்தகருவியின் வேலை எழுச்சியை ஊட்டுவதாகும். அகங்காரத்தினுடைய தெய்வீகமுகம் நம்முள் தானாகவே வளர கூடியது . ஆனால் நம் அறிவும் கேள்வியும் அசுர முகத்தின் பக்கம் வளரவிடக்கூடாது. என் வாழ்க்கையில் ஏற்ப்பட்ட அனுபவத்தை வைத்து கல்லாத கல்வியும் கேளாத கேள்வியும் என்னும் தலைப்பில் வலைப்பகுதியில் பதித்துள்ளேன் இந்தப்பதிவு சிறுவர்களுக்கு என்பதால் அதைமாத்திரம் தந்து உள்ளேன்

அகங்காரம் மனிதன் சாதனைகளைப் படைப்பதற்கு மிகவும் காரணமாகிறது. பெற்றோர்கள் இதை சரியாகப் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். சிறுவர்களை ஒரு செடியோடு ஒப்பிட்டு பார்க்கலாம்.

ஆணிவேர்-அகங்காரம்
கிளை வேர்கள்-மனம்
பருவநிலைகள்-சித்தம்
பிறர்க்கு உதவுதல் - புத்தி

எப்படி ஆணிவேர் செடிக்கு முக்கியமோ அது போல குழந்தைகளுக்கும், நமக்கும் அகங்காரம் முக்கியம். ஒருமரம் செடியைப் பார்த்து ஆணந்திப்பதும் இல்லை. துக்கம் கொள்வதும் இல்லை. ஆறறிவு உள்ள நாம் நம் மக்களின் வாழ்க்கையில் அக்கரை கொண்டு சாதனை படைக்க உதவ வேண்டும்.

கேஎன்.சிவமயம்

கல்லாத கல்வியும் கேளாத கேள்வியும்

2010-07-28T03:17:00.000-07:00

24.7.10
கல்லாத கல்வியும் கேளாத கேள்வியும்

ஒப்புரவறிதல் என்பதற்கு உலகநடையினை அறிந்து செய்தல் என்று பொருள். கைமாறு வேண்டாது ஒருவருக்கு உதவ வேண்டுமென
திருக்குறளில் (211) சொல்லப்பட்டுள்ளது. பொல்லாத பொய்மொழியும் அல்லாது பொருந்தும் குணம் ஏதும் அறியேன் என்ற ஒரு
வார்த்தையும் தாயுமான சுவாமி பாடலில் சொல்லப்பட்டுள்ளது. இப்படிப்பட்டவர்களுக்கும் கைமாறு வேண்டாது உதவ வேண்டுமென்று எப்படி எடுத்துக்கொள்வது? திருக்குறள் படி ஒருவருக் உதவி செய்து, பொய்மொழியும் அல்லாது பொருந்தும் குணம் ஏதும் அறியாதவர்களால் நாம் புறக்கணிக்கப்படும் போது வருந்துதல் இயல்புதானே.

இயலாத வயதில் இந்த வருத்தம் ஓயாத நினைவில் வாழும் மனத்தோடு நம்மால், நடந்தது நல்லதற்கே எடுத்துக்கொண்டு வாழ முடிவதில்லை.இப்படிப்பட்ட முறன்பாடு காரணமாகத்தான் கல்லாத கல்வியும் கேளாத கேள்வியும் என்ற தலைப்பு எனக்கு பிடித்தது. அற்ப அறிவும், பொருளற்ற விசாரணையும் தான் இதற்கு காரணம் என தெறிந்து கொண்டு வாழ கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் தோன்றிய வரிகளைப் படியுங்கள்

எல்லாம் இருந்தும்
எதிர்னோக்கும் மனமே
என்னுள் அடங்கி விடு
கல்லாத கல்வியும்
கேளாத கேள்வியும்
கனவுகள் இல்லாது
உறக்கத்தை தடுக்கிறது
பொய்யா மொழியே
போதும் எமக்கு

முழுமையாகப் படிப்பதும், உண்மையை உணர்ந்து ப்டிப்பதும் தான் கடைசிவரை கைகொடுக்கும். இயற்கை நமக்கு நல்ல பாடங்களை கற்றுத்தரும்.
கீலே விழுந்த மட்டையைப் பார்த்து பழுத்த மட்டையும், பழுத்த மட்டையைப் பார்த்து குருத்தும், குருத்தைப் பார்த்து மரமும் கவலைப் படுவதில்லையே
நாம் ஏன் கவலைப் படுகிறோம். மனம்தான் இதற்கும் காரணம்.

தின்றால் தீரும்

2010-07-27T06:32:00.000-07:00

இன்று படித்ததில் உணர்ந்தது
முதல்வன் முறையீடு
பட்டினத்தார் பாடல்

மூலம் அறியேன் முடிவும் முடிவறியேன்
காலத்துள் பட்டதுயர் சிவானி டாநடக்குதடா
அறியாமையாம் மலத்தால் அறிவு முதல் கெட்டதடா
பிரியா வினைப்பயனால் பித்து பிடித்ததடா

காலத்திற்கு தோற்றமும் முடிவும் இல்லை. நமக்கு பிறந்த நாளும் இறக்கும் நாளும் உண்டு . இந்த வரிகளை நான் இன்று நன்கு உணர்கிறேன் . உடல் நலம் குன்றி இருக்கும் என்னை வருபவர்களில் சிலர், ஏன் உங்களுக்கு கடவுள் இப்படி
துன்பத்தை கொடுத்தானோ என்பர் . காரணம் சொல்லமுடியாவிட்டாலும் நான் கூறுவது அவர்களுக்கு ஆறுதலாய் இருக்கும்

கொன்றால் பாவம் தின்றால் தானே தீரும்

பொதுவாக தின்றால் என்பதற்கு தவறுதலாக பொருள் கொள்வர் . தின்றால் என்பதற்கு அனுபவித்தால் என பொருள் கொண்டால் பட்டினத்தார் பாடலின் பொருளை உணர்ந்து கொள்ளலாம் . நான் உணர்ந்த வரிகள்

ஞானத்துள் பட்டதுயரை நான்
முடிக்க நேரமில்லை
மனமே என்னுள் அடங்கி விடு .
சிவனை சரணடைந்தால்
உற்ற துயர் ஒரு நாள்
சுட்டெரிக்கப் பட்டுவிடும்

நான்கையும் அனுபவி

2010-07-27T04:39:00.000-07:00

இன்று நான் படித்ததில் உணர்ந்தது (கீ தை ௩/௭)

உண்பது கர்மம்
சுவைப்பது ஞானம்
ரசிப்பது போகம்
போற்றுவது யோகம்
அடங்காதவன் மனம்
கட்டுண்ட நாயுக்கு சமம்
மனமே என்னுள் அடங்கி விடு
நான்கையும் அனுபவித்து
நான் வாழ வேண்டும்

மனமே ! என்னை விட்டு நீங்கிவிடு ..(1)

2009-07-28T18:22:00.000-07:00

இன்று படித்ததில் உணர்ந்தது (30-6-2010)
கே.என் சிவமயம்
ஸ்ரீ மத் பகவத்கீதை பக்கம் 96-100

எத்தனையோ படிக்கிறோம். ஆனால் நாம் நிகழ் காலத்தில் நம்வாழ்க்கையோடு அவைகளை ஒப்பிட்டு பார்ப்பது நல்லது என்பதால் கீழ் கண்ட
வரிகளை நான் உணர்கிறேன்.

இறந்தார்க்கும் புலம்புகிறேன்
இருப்பார்க்கும் புலம்புகிறேன்
கிருபதன் நானென்று
உபனிஷதம் கூறுகிறது.
நான் யார்?
மனத்தின் கண் ஏழ்மை,
தளர்வும் துயர்வும்.
பிறர் பார்க்க வருந்துகிறேன்.
செலவு செய்ய மனம் இல்லை.
மனமே என்னுள்ளே அடங்கி விடு.
சிவமயத்தில் ஒடுங்கி விடு.

நெஞ்சில் உள்ளதை வாயால் சொல்லு. உனது சொல்லுக்கும் சிந்தைக்கும் அத்தியந்த ஒற்றுமை இருக்கட்டும். அப்படி ஒற்றுமை
ஏற்படாவிட்டால் உனக்கு யாதொரு நன்மையும் உண்டாகாது.
ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணர் உபதேசம்

இன்று படித்ததில் உணர்ந்தது (1-7-2010)
கே.என் சிவமயம்
ஸ்ரீ மத் பகவத்கீதை பக்கம் 96-100

உடலுக்கு தரும் முக்கியத்துவத்தை நாம் உள்ளத்திற்கு தருவதில்லை பொருள்களுக்கு புலன்களே வாயிலாகிறது. இன்பம் தரும் உண்வு துன்பமும் தரும். இன்பதுன்பங்களை ஒன்றாக நினைப்பவனே சாகானிலைக்கு தகுந்தவன் ஆவான். முன்னொரு நாள் எழுதிய என் வரிகள்

உடலுக்காகவே உணவு தேடும்
மனமே என்னுள் அடங்கி விடு
இயற்கையின் நெறியே
இதயத்திற்கு உணவாகட்டும்
பொருள்களுக்கு புலங்களே வாயில்
இன்பம் தரும் உணவே
துன்பமும் தரும்.
இல்லாததற்கு இருப்பு கிடையாது.
இருப்பது இல்லது போகாது.
உள்ளது எதுவென்று தேடு
இருப்பதை உனதாக்கிக்கொள்.

மாணாக்கர்களுக்கு குருவானவர் பிரமம் மாயை இரண்டையும் சுட்டிக்காட்ட தன் இரு விரல்களையும் நீட்டினார். பின்னர் தன் ஒரு விரலை
மடக்கிக்கொண்டு மாயை மறைந்ததும் பிரம்மத்தை தவிர வேரொன்றும் நிலைத்திருப்பதில்லை என்பதைக் கற்ப்பித்தார்
ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணர் உபதேசம்

இன்று படித்ததில் உணர்ந்தது (10-7-2010)
கே.என் சிவமயம்
ஸ்ரீ மத் பகவத்கீதை பக்கம்176

மனவமைதியில் மனிதன் தனது துன்பங்களைத்தும் ஒழியும். ஏனெனில் மனவமைதியுடையவனுக்கு அறிவு விரைவில் ஆத்ம சொரூபததில்
நிலை பெறுகிறது. கீதை (2-65)

அசைவற்ற நிறை கடலில் ஆறுகள் சென்றடைவது போல் எம்முனிவன்பால் ஆசைகள்னைத்தும் சென்றொடுங்குகிறதோ அவனே
சாந்தியடைகிறான். கீதை (2-70)
என்னுள்தோன்றிய வரிகள்

அமைதியை தழுவிய ஆறு
ஆழமானது அகற்றது
அடியில் சமதளம்
ஆகையால் அலைகள் இல்லை
இருகாலமும் இங்கு இல்லை.
இருமருங்கிலும் கரை
இலைகள் சருகாகி
பூக்களோடு பயணம்
இங்கே சீறுகின்ற ஆறு
இறுப்பினும் நிகழ் காலம்
அமைதியை தழுவிய ஆறு
ஆர்ப்பரிிக்கும் வேகம்
தடைகளும் திசை மாற்றமும்
சீற்றத்தில் பாய்ந்தாலும்
இலக்கில் மாற்றம் இல்லை
கடலை தளுவிய ஆறு
மேற்ப்பறப்பில் ஆரவாரம்
ஆழ்பகுதியில் அமைதி
இதுதான் மனித வாழ்வோ?
பரநிலையில் அமைதி
ஜீவ நிலையில் ஆரவாரம்
மனமே என்னுள் அடங்கிவிடு
ஆழ் கடல் அமைதியை
வாழும் போதே அடைய விடு.